17 Φεβ 2006

Κόκκινο με στρας λουράκι

Ο Huggy ο γάτος της αδελφής μου αρρώστησε... όλο το βράδυ φώναζε και δεν τους άφηνε να κοιμηθούν... Όμως μόλις τον πήγε στη Φιλοζωϊκή στο Πικέρμι, έγινε αμέσως καλά... Του 'φυγε η αγριάδα, ησύχασε... δεν τον πόναγε τίποτα πια. Θέλεις το κλίμα, το καταπράσινο περιβάλλον, θέλεις η εμπιστοσύνη προς τον γιατρό που 'μοιαζε τόσο καλωσυνάτος -να ένας φίλος μου- θα σκέφτηκε - δεν σκέπτονται οι γάτες αλλά έχουν τρομερή διαίσθηση... Όπως και να 'χει το πράγμα ο γάτος επέστρεψε στη βάση του θεραπευμένος και μόλις τον είδαν τ' αδέλφια του, έκαναν μεγάλες χαρές...

Είναι ωραίο να σώνεται κανείς - όλη η ζωή να ξανοίγεται πάλι μπροστά του. Είναι οι παράμετροι που έχουν σημασία. Ο γάτος μπορεί και να μη σωζόταν. Μπορεί και να μην ξαναγύριζε ποτέ πίσω στη "βάση" του. Οπωσδήποτε ήταν το τυχερό του να γλυτώσει. Ήταν και τόσο μικρούλης... είχε πολύ λίγα πράγματα γευτεί απ' τη ζωή.
Το καλάθι της επιστροφής ήταν γεμάτο λουλούδια με μια όμορφη κορδέλα στολισμένο. Και στο λαιμό του φορούσε, το καινούργιο, κόκκινο με στρας λουράκι...

Προ καιρού...

Το Χελωνάκι

Το κρύο που σκότωσε το χελωνάκι Σήμερα έθαψα το χελωνάκι. Σε μια άκρη του κήπου κοντά στον Βέρντι, το καναρίνι. Το χώμα που του έρριξα...