14 Σεπ 2008

Το "άνθος" του Μεσοπολέμου

Το ΒΗΜΑ onLine - ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Η ιστορία του κλάδου των παιδικών τροφών στην ελληνική αγορά είναι συνυφασμένη με την εμφάνιση και την ιστορική διαδρομή μιας εταιρείας που δημιούργησαν δύο «ανήσυχοι άνθρωποι» ­ ένα ζευγάρι ­ σε εκείνα τα ταραγμένα αλλά δημιουργικά χρόνια του Μεσοπολέμου· τότε που η παιδική θνησιμότητα «θέριζε» στις τάξεις των φτωχών της ελληνικής κοινωνίας. Πρόκειται για την εταιρεία Γιώτης ΑΕ και δημιουργοί της δεν είναι άλλοι από τους Ιωάννη και Μαρία Γιώτη. Η εταιρεία τους, που σήμερα κατέχει περίοπτη θέση στον κλάδο όπου συνεχίζει να δραστηριοποιείται, δημιουργήθηκε το 1930, έναν χρόνο μετά την εκδήλωση του μεγάλου χρηματιστηριακού κραχ και μεσούσης της μεγαλύτερης ίσως τον 20ό αιώνα οικονομικής κρίσης που το ακολούθησε.

* Μια «έξυπνη ιδέα»

Ο Ιωάννης Γιώτης, Ηπειρώτης την καταγωγή και γόνος αστικής οικογενείας της εποχής, δημιούργησε την εταιρεία που πρώτη τυποποίησε στην Ελλάδα παιδικές τροφές: «Αφού εμελέτησε και παρηκολούθησε στη Γαλλία το σύστημα της παρασκευής παρεμφερών προϊόντων, άρχισε μία επίμονη προσπάθεια για τη βιομηχανοποίησή τους από τους εξαιρετικούς καρπούς της ελληνικής γης, έχοντας πάντοτε σκοπόν την σταθεράν βελτίωσιν και την προσαρμογή των παραγομένων ειδών στις ανάγκες και στις προτιμήσεις της επιτοπίου καταναλώσεως» (Στ. Τζινιέρη «Ιδρύματα και επιχειρήσεις που τιμούν την Ελλάδα»). Τότε, δηλαδή, που πολύ πιο εύκολα μία «έξυπνη ιδέα» μπορούσε να μεταμορφωθεί σε επιχειρηματική δραστηριότητα.

Το εργοστάσιο κατασκευάστηκε λίγο έξω από το κέντρο της Αθήνας, στην περιοχή Τρεις Γέφυρες, και οι εγκαταστάσεις του δεν ήταν μεγαλύτερες από 300 τ.μ. Η λειτουργία της επιχείρησης βασίστηκε σε μια απλή ιδέα: στην επεξεργασία ελληνικών πρώτων υλών, που υπήρχαν σε αφθονία, όπως ήταν το ρύζι και ο αραβόσιτος, πλούσιες όμως σε περιεκτικότητα βιταμινών. Ετσι προέκυψαν το «Ανθος Ορύζης» και το «Ανθος Αραβοσίτου».

Προ καιρού...

Το Χελωνάκι

Το κρύο που σκότωσε το χελωνάκι Σήμερα έθαψα το χελωνάκι. Σε μια άκρη του κήπου κοντά στον Βέρντι, το καναρίνι. Το χώμα που του έρριξα...