14 Μαΐ 2011

Γκάζι: Οδός Κωνσταντινουπόλεως

Γκάζι - Δες Εικόνα
Το εργοστάσιο του Γκαζιού ιδρύθηκε το 1857. Λειτούργησε το 1862 και έκλεισε τους φούρνους του τον Αύγουστο του 1984. ΄Ηταν το τελευταίο εργοστάσιο στην Ευρώπη που λειτούργησε παραδοσιακά μέχρι που έκλεισε.

Μέσα σε αυτό τον αρχιτεκτονικό χώρο περικλείεται μια πραγματική πολιτεία αυτοδύναμη και αυτόνομη. Οι λειτουργίες του ξυλουργείου, του χυτηρίου, των μηχανουργείων, των συνεργείων επισκευής αμαξιών, εστιατορίου, κουρείου, ιατρείου, ήταν μερικές από τις δραστηριότητες που εξασφάλιζαν μια καλά οργανωμένη εσωτερική οικονομία.

Τα κτίσματα από λιθοδομή λιτής νεοκλασικής μορφολογίας έχουν ανοίγματα διαμορφωμένα από πλινθοδομή. Η όψη τους ήταν επιχρισμένη και είχαν γείσο από τραβηχτά. Η στέγη τους είναι ξύλινη με φεγγίτες και έχουν επικάλυψη από βυζαντινά ή γαλλικά κεραμίδια και λαμαρίνα. Εσωτερικά έχουν οροφή από μπαγδατί.

Οδός Κωνσταντινουπόλεως

Καθήσαμε σ' ένα τραπεζάκι στην άκρη του πεζοδρομίου. Ο δρόμος ήταν γεμάτος κόσμο αυτό το Κυριακάτικο απόγευμα. Παράξενοι κάπως τύποι εν μέσω του πλήθους που είχε πιάσει όλα τα τραπέζια του εστιατορίου. Τα ωραιότερα σουβλάκια της πόλης... Πράγματι το δικό μου που ήταν λάιτ κοτόπουλο ήταν γευστικότατο! Το ίδιο και η σαλάτα που είχαμε παραγγείλει.

Ο κόσμος πήγαινε κι ερχόταν αδιάκοπα στο δρόμο αυτό σήμερα γεμάτος από high εστιατόρια, ωστόσο υπήρχε κάποια αίσθηση ησυχίας. Η καμινάδα (μία από τις τρεις), φαινόταν μόνο λίγο, καθ' ότι την έκρυβε η ψηλή, πέτρινη μάντρα του παλιού εργοστασίου στ' αριστερά μας.
Πιο κάτω η πλατεία του μετρό "Κεραμεικός" με αριστερά της όλα τα μπαρ που έπαιζαν ξένη μουσική -εκεί ήταν και το Gazarte.
Δύο δρόμοι λοιπόν καθορίζουν τον παλιό χώρο των πάλαι ποτέ εγκαταστάσεων Φωταερίου -Μουσείο Εκδηλώσεων και Εκθέσεων σήμερα, έχοντας στο κάτω άκρο του την πλατεία Κεραμεικού όπου στεγάζεται ο τεράστιος σταθμός του Μετρό με τις κόκκινες, μοντέρνες, κατασκευαστικές λεπτομέρειες στο εσωτερικό του.

Προηγούμενος σταθμός Μοναστηράκι, επόμενος Σεπόλια, νυν Κεραμεικός —μια στάση όπου η πόλη λαχανιασμένη σταματά να πάρει μια ανάσα, σκύβοντας για να ξαποστάσει στη θύμηση ενός παρελθόντος που αναδεικνύεται μέσα απ' του παρόντος τους ξέφρενους στροβιλισμούς.

Μέσα σ' αυτή τη πάντα παρούσα αίσθηση βαρβαρότητας που κουβαλά μαζί της η σύγχρονη ανώνυμη, ανηλεής εποχή παρ' όλες τις προσπάθειες για επιστροφή στις ρίζες, για ανάδειξη του παρελθόνος —παρ' όλα τα φτιασίδια και τα "δήθεν" της.
Συνοικίες της Αθήνας - "Tο Γκάζι"
O τιμηθείς με πλείστα βραβεία Μένης Κουμανταρέας, έγραψε το μυθιστόρημα Βιοτεχνία Υαλικών Κέδρος, 1975 διαλέγοντας τη συνοικία του Γκαζιού για υπόβαθρο. Πράγματι την εποχή που διαδραματίζεται η υπόθεση του βιβλίου το Γκάζι ήταν τόπος βιοτεχνιών όπως και του Ψυρρή - γειτονικός τόπος - από τη μια πλευρά της Πειραιώς το Γκάζι απ' την άλλη το Μοναστηράκι και του Ψυρρή.

Πηγή Πληροφοριών Γκαζιού — Yπ. Πολιτισμού, Δήμος Αθηναίων Τεχνόπολις

Προ καιρού...

Το Χελωνάκι

Το κρύο που σκότωσε το χελωνάκι Σήμερα έθαψα το χελωνάκι. Σε μια άκρη του κήπου κοντά στον Βέρντι, το καναρίνι. Το χώμα που του έρριξα...