16 Νοε 2011

Σα να με καλούσαν οι ήρωες μου να τους ζωντανέψω

Οι Φύλακες της Ανατολίας
Ο συγγραφέας Πασχάλης Λαμπαρδής, που πέρυσι εξέδωσε το μυθιστόρημα «Η Κοιλάδα των Σπαθιών» (εκδόσεις Πατάκη), μας διηγείται την ιστορία του προηγούμενου βιβλίου του «Οι Φύλακες της Ανατολίας», που κυκλοφόρησε από τον ίδιο εκδοτικό οίκο το 2005
  • Πασχάλης Λαμπαρδής: "Σα να με καλούσαν οι ήρωες μου να τους ζωντανέψω"

Κατ' αρχάς πιστεύω ότι ένας συγγραφέας θα πρέπει από μόνος του να αποτελεί ένα βιβλίο, άλλωστε ό,τι είναι ο καθένας, αυτό περνά και στην προσωπική του ζωή. Έχω εκδώσει τέσσερα βιβλία και όλα σχεδόν κρύβουν πίσω τους τη δική τους ιστορία. To προηγούμενο όμως, "Οι Φύλακες τns Ανατολίας", κρύβει όντως ένα άλλο βιβλίο, για τον τρόπο που προέκυψε, αλλά και για όσα βίωσα κατά τη διάρκεια συγγραφής του.

Πριν πέντε χρόνια περίπου είχα μεταβεί για πολλοστή φορά στην Κωνσταντινούπολη, να συνεχίσω ένα μυθιστόρημα που έγγραφα εκείνη την εποχή. Τότε, κατά περίεργες συνθήκες, μου έκλεψαν το χαρτοφύλακα, όπου μέσα εκτός των άλλων (διαβατήριο, χρήματα και άλλα προσωπικά αντικείμενα) υπήρχαν όλα τα χειρόγραφα του νέου βιβλίου μου. Βρέθηκα σε απόγνωση, πρώτον γιατί έχανα κάτι πολύτιμο για μένα και κατά δεύτερον γιατί αναρωτιόμουν μήncos n κλοπή δεν ήταν τυχαία, αλλά πραγματοποιήθηκε από τις αρχές του τόπου μόνο και μόνο για να δουν τι καπνό φουμάρω, γιατί ήδη βρισκόμουν οε μια ελεγχόμενη κατάσταση.

Εν τοιαύτη περιπτώσει θεώρησα το συμβάν ένα σημάδι να αφήσω αυτό το βιβλίο, μιας και ήταν αδύνατον να το ξαναγράψω. Ξεκίνησα λοιπόν ένα άλλο, αλλά και πάλι ένιωθα ένα απροσδιόριστο κενό. Ώσπου λίγο αργότερα έτυχε να διαβάσω ένα ποίημα του 19ου αιώνα, αγνώστου ποιητή,
αφιερωμένο στον Σουλεϊμάν αγά ή με το χριστιανικό όνομα Γεωργέ, που ζούσε πάνω στα βουνά των Ποντικών Άλπεων. To ποίημα αυτό έπεσε στα χέρια μου από μια άγνωστη γυναίκα και n συγκυρία ήταν τέτοια, που μ' έκανε να αισθανθώ ότι με επισκέπτεται n Ιστορία, γιατί n ίδια ήταν απόγονος του Σουλεϊμάν. Οι στίχοι του με γέμισαν εικόνες ένιωσα μια περίεργη ταύτιση μαζί του και κάτι πολύ δυνατό να με διεγείρει σαν να με καλούσαν οι ήρωες να τους ζωντανέψω. Η επιρροή του ήταν τέτοια που διέκοψα το μυθιστόρημα που έγραφα και προσηλώθηκα στα νέα δεδομένα.

Ανέτρεξα οε πηγές και ερευνητικά κέντρα και ξεκίνησα να συναντήσω την πορεία των ηρώων μου, αναζητώντας τα ίχνη τους από το δρόμο του μεταξιού μέχρι τη ρωσική γη και τους ανθρώπους που άφησαν πίσω τους. Ενώ ταυτόχρονα αποσκοπούσα να ανακαλύψω ένα κρυφό κόσμο με ελληνική
κληρονομά που ζει διάσπαρτος στην Ανατολία. Ταξίδεψα σχεδόν στα περισσότερα μέρη που περιγράφονται μέσα στο βιβλίο και μάλιστα κάτω από αντίξοες συνθήκες. Πιστεύω πως οι περιγραφές μου θα ήταν μισές, εάν δεν επισκεπτόμουν όλους αυτούς τους τόπους. Τα μέρη εκεί προκαλούν τις
αισθήσες, που οε ξεσηκώνουν και σε κάνουν να βλέπεις με διαφορετική διάσταση τη ζωή, ειδικά στα ψηλά, όπου κατοικούσαν οι ήρωές μου, ένιωθαν να ζουν πάνω από τα σύννεφα.

Συνάντησα την αγριάδα της Μαύρης Θάλασσας, όπως και του Καυκάσου, όπου αισθάνθηκα και τον μεγαλύτερο κίνδυνο, γιατί τα μέρη εκεί έχουν καταληφθεί από δυσήνιες φυλές. Τον κίνδυνο βέβαια τον αισθανόμουν οε κάθε βήμα μου, γιατί είναι ενοχλητικό για κάποιους να ανακινείς τέτοια ζητήματα. Βρήκα όμως και ανθρώπους που ζούσαν περιμετρικά γύρω από ερειπωμένα μοναστήρια, οι οποίοι μου άνοιξαν τα σπίτια τους και τις καρδιές τους - είδα να ανοίγουν παραπετάσματα οε κάμαρες και να εμφανίζονται εικόνες και προσκυνητάρια. Μου μίλησαν για τη ζωή τους και για τη βαριά κληρονομιά που κουβαλούσαν αιώνες τώρα, n οποία τους καθήλωσε εσαεί σ' αυτή τη μοίρα και μοιάζουν να είναι πραγματικά φύλακες της Ανατολίας. Και μόνο όσα έζηοα σια ταξίδια μου αποζημιώνουν όλη την προσπάθεια των δύο χρόνων που πέρασα για να ολοκληρώσω το βιβλίο.

Μετά την κυκλοφορία του υπήρξε ενδιαφέρον από κάποιους έγκριτους εκδοτικούς οίκους της Τουρκίας να εκδώσουν το βιβλίο. Μεταφράστηκε, μόνο που n διαδικασία έκδοσής του σταμάτησε στο τυπογραφείο, λόγω λογοκρισίας, μερικές εβδομάδες πριν την προγραμματισμένη παρουσίαση του στην έκθεση βιβλίου της Κωνσταντινούπολης.
Ο Πασχάληε Λαμπαρδής ζει στη Θεσσαλονίκη και τα τελευταία χρόνια, έχοντας εγκαταλείψει κάθε άλλη επαγγελματική του δραστηριότητα, ασχολείται με τη συγγραφή βιβλίων. Μέχρι τώρα εκδόθηκαν τα εξής: "Υπόθεση ζωής" {εκδ. Μάλλιαρης, 1997), "Ο Ταξιδευτής του Βοσπόρου" (εκδ. Ιωλκός, 2002), στο οποίο απονεμήθηκε το βραβείο "Λογοτεχνίας και Πνευματικών Αξιών" από την Ελληνική Εταιρεία Χριστιανικών Γραμμάτων, "Οι Φύλακες της Ανατολίας" (εκδ. Πατάκη, 2005 σελ. 536) και "Η Κοιλάδα των Σπαθιών" (εκδ. Πατάκη, 2008), ένα βιβλίο όπου n λογοτεχνία συναντά τη φιλοσοφία και την ιστορία και αποτελούν ένα κοινό πλαίσιο, ώστε να φανεί ένα πανόραμα του βυζαντινού κόσμου.
Πηγές www.clipnews.gr Δημοσίευση εφημερίς Μακεδονία, 4/4/'09 - Πατάκης - Λαμπαρδής

Προ καιρού...

Το Χελωνάκι

Το κρύο που σκότωσε το χελωνάκι Σήμερα έθαψα το χελωνάκι. Σε μια άκρη του κήπου κοντά στον Βέρντι, το καναρίνι. Το χώμα που του έρριξα...