Silencio

Καρολάιν Κράουτς - Μπάμπης Αναγνωστόπουλος Τα Γλυκά νερά είναι μια όμορφη περιοχή προς τα δεξιά της Μεσογείων στο ύψος του Σταυρού Αγίας Παρασκευής. Εκεί μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένα νιόπαντρο ζευγάρι. Είχαν και τη μπέμπα μαζί τους και συχνά βγαίνανε έξω. Ο κόσμος τους ήξερε εκεί και κανείς δεν υποψιαζόταν το τι έμελλε να επακολουθήσει... Ακόμη ένα θύμα στην εκδικητική μανία των ανδρών με τους οποίους δυστυχώς είχαν την ατυχία να σχετισθούν- είτε σαν περαστική γνωριμία, είτε σαν σχέση, είτε σαν σύζυγοι. Η τελευταία υπόθεση της Βρετανικής καταγωγής από πατέρα, Φιλιπινεζικής από μητέρα, Καρολάιν Κράουτς που συγκλόνισε το πανελλήνιο, έφθασε και στον τύπο του εξωτερικού, αποδεικνύει για ακόμη μια φορά τη μειονεκτική θέση της γυναίκας στην κοινωνία. Σε μια πρώτη ανάγνωση Α΄: Ο σύζυγος Μπάμπης Αναγνωστόπουλος - εύπορος πιλότος, σπρωγμένος από ένα εκδικητικό αμόκ προσχεδίασε τη δολοφονία την ημέρα που του φάνηκε πως όλα ήταν τελεσίδικα: η γυναίκα του θα τον άφηνε, θα έπαιρνε και τη μικρή ...

Ξενοδοχείο Armani στο Μιλάνο Στο παλάτσο του αρ. 31 της κλασσικού ύφους οδού Μαντσόνι (Via Alessandro Manzoni 31), βρίσκεται το 2ο ξενοδοχειακό εγχείρημα (ακολούθησαν πλείστα άλλα και στις 5 Ηπείρους του πλανήτη) του οίκου Αρμάνι αποτελούμενο από 95 δωμάτια εφοδιασμένα όλα μ' ένα μικρό χολ που δημιουργεί έναν παρεμβάλοντα χώρο πριν τη προσωπικού - ιδιαίτερου ύφους κρεβατοκάμαρα. Φτιαγμένο για δυο άτομα το κάθε φιλόξενο δωμάτιο περιλαμβάνει επιπλέον κι ένα ντους με διάφανο από την εσωτερική πλευρά γυαλί που αφήνει την έξω θέα απερίσπαστη, με τοίχους και πάτωμα ντυμένους με Ασιατικό πορόλιθο. Οι κοινόχρηστοι χώροι βρίσκονται στον 7ο και 8ο όροφο και έχουν εξωτερική γυάλινη εξέχουσα προβολή. Εκεί βρίσκεται και το εστιατόριο " Armani Ristorante " εφοδιασμένο με πριβέ τμήμα μέσα στον ίδιο χώρο της κουζίνας - όπου και ο προσωπικός πάγκος εργασίας του σεφ (Francesco Mascheroni).  Απέναντι βρίσκεται ο χώρος του σαλονιού και το μπαρ " Bamboo Bar " με διπλάσιο σε...

Γειτονιές της Αθήνας - Το Γκάζι Το παλιό εργοστάσιο του Γκαζιού Γκάζι - Δες Εικόνα Το εργοστάσιο του Γκαζιού ιδρύθηκε το 1857. Λειτούργησε το 1862 και έκλεισε τους φούρνους του τον Αύγουστο του 1984. ΄Ηταν το τελευταίο εργοστάσιο στην Ευρώπη που λειτούργησε παραδοσιακά μέχρι που έκλεισε. Μέσα σε αυτό τον αρχιτεκτονικό χώρο περικλείεται μια πραγματική πολιτεία αυτοδύναμη και αυτόνομη. Οι λειτουργίες του ξυλουργείου, του χυτηρίου, των μηχανουργείων, των συνεργείων επισκευής αμαξιών, εστιατορίου, κουρείου, ιατρείου, ήταν μερικές από τις δραστηριότητες που εξασφάλιζαν μια καλά οργανωμένη εσωτερική οικονομία. Τα κτίσματα από λιθοδομή λιτής νεοκλασικής μορφολογίας έχουν ανοίγματα διαμορφωμένα από πλινθοδομή. Η όψη τους ήταν επιχρισμένη και είχαν γείσο από τραβηχτά. Η στέγη τους είναι ξύλινη με φεγγίτες και έχουν επικάλυψη από βυζαντινά ή γαλλικά κεραμίδια και λαμαρίνα. Εσωτερικά έχουν οροφή από μπαγδατί. Οδός Κωνσταντινουπόλεως Καθήσαμε σ' ένα τραπεζάκι στην άκρη...

Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) Διεθνές Νομισματικό Ταμείο - Σφραγίδα International Monetary Fund (IMF) Αν προσχωρήσουμε στο πακέτο στήριξης, βέβαιο είναι πως θα παρθούν νέα πρόσθετα μέτρα. Σίγουρα για το 2011, 2012. Η Κυβέρνηση πρέπει να σταθμίσει καλώς τα δεδομένα και τις προοπτικές - εντελώς ασυμβίβαστα, και ως προς την εφαρμογή που είναι δυσχερής, και ως την έκβαση που είναι μακροχρόνια, ασαφής και με αμφίβολη επιτυχία. Τα δεδομένα, πλην του υπέρογκου χρέους, σίγουρα είναι εντελώς αντίθετα με το πακέτο: Η Ελλάδα δεν αντέχει περαιτέρω σε νέα δυσχερή μέτρα , η Ελλάδα έχει πληθώρα χρεωμένων νοικοκυριών στις Τράπεζες, η Ελλάδα δεν ανήκει στις χώρες του Πρώην Σοσιαλιστικού Μπλοκ, η Ελλάδα δεν ανήκει στις Τρίτες Χώρες, η Ελλάδα -ως πριν λίγα χρόνια (Ω ειρωνία της τύχης!) διετράνωνε η πολιτική της ηγεσία- πως ήταν ανάμεσα στις χώρες του ισχυρού μπλοκ του ευρώ - παράδειγμα προς μίμησιν για τις άλλες Βαλκανικές χώρες, η Ελλάδα δεν ήταν ουραγός αλλά πρωτοστατούσε στις εξελίξεις, στην οι...

Σωτηρία Ράλλη - Τάνκερς Στην πλούσια Ελλάδα των πολυτελών resorts, των ακριβών τζιπ, των υπερλουξ μεζονετών, των γιωτ και των πισινών - της ημιμάθειας και του κουτσομπολιού, των πολυτελών μπουτικ, των νυχτερινών έως πρωϊας κέντρων, των τραγουδιστών της βλακείας και της αυτοπροβολής, των καναλαρχών που δε σέβονται ούτε τα μικρά παιδιά και τις γιαγιάδες που βλέπουν τα ηλίθια μεσημεριανά τους σόου (ως κι από πορνοστάρ παίρνουν συνεντεύξεις για την ακροαματικότητα!) - Σε μια χώρα που ποτέ κανείς δε σεβάστηκε ούτε την ιστορία της ούτε την παράδοση, μέσα από μια υδροκέφαλη Αθήνα που νομίζει πως είναι ο καθρέφτης μιας χώρας "ηγέτιδος των Βαλκανικών χωρών", παράδειγμα προς μίμηση για τις υπόλοιπες, που έφερε όλους αυτούς τους μετανάστες, ενώ δεν είχε να θρέψει ούτε τα παιδιά της - παιδιά αλλοτριωμένα που πλέον κανείς τους δεν ήθελε να ασκήσει επαγγέλματα - τάχα κατώτερα - θαρρείς πως η τίμια εργασία είναι ντροπή, εποφθαλμιώντας μια θέση στο Δημόσιο, "αξιοπρεπή" θέσ...

Απο τον Ελαιωνα στο τραπεζι μας Ελαις - Συγχρονες Εγκαταστασεις - Ν. Φαληρο (Πειραιως) Απο τον Ελαιωνα στο τραπεζι μας - Τα παντα για το λαδι Τις πρώτες ημέρες του 1920, έξι επιχειρηματίες της εποχής, εκ των οποίων οι δύο επαγγέλλονταν βιομήχανοι, ο ένας ήταν φαρμακοποιός και οι δύο μηχανικοί, οι (Μελέτιος Δ. Γκιόκας, Χαράλαμπος Δ. Μαυρειδόπουλος, Κωνσταντίνος Γ. Ευγενειάδης, Αριστοτέλης Μακρής, Πολύδωρος Χ. Γεωργόπουλος, Σταύρος Π. Σταυρής), συνέστησαν την Ετερόρρυθμο Εταιρεία "Αριστοτέλης Μακρής και Σία ­ Ελληνική Βιομηχανική Εταιρεία Ελαιουργικών Επιχειρήσεων" —έχοντας διακριτικό τίτλο την επωνυμία Ελαΐς . Ετσι άρχισε τη σταδιοδρομία της στην ελληνική αγορά η μεγαλύτερη σήμερα ελαιουργική επιχείρηση της χώρας, αφού εν τω μεταξύ έζησε ως τώρα μια «πολυκύμαντη ζωή» και άλλαξε χέρια: Το 1932 η Τράπεζα Χίου έγινε ο δεύτερος μεγαλομέτοχος. To 1962 υπογράφεται η σύμβαση με τη UNILEVER και την ΕΛΑΪΣ που αυξάνει το μετοχικό της κεφάλαιο με έκδοση 10.800 νέων μετοχών, ...

Οι Γλυκισματοποιοί των Χαυτείων Εργοστάσιο ΙΟΝ - Αρχές 20ου Αιώνα Οδός Πειραίως - Σοκολατοποιία Παυλίδη (...) Στην Αθήνα των μερικών δεκάδων χιλιάδων κατοίκων - η υψηλή κοινωνία της οποίας αναζητούσε την ευρωπαϊκή αστικοποίηση της, η οικογένεια Παυλίδη με το «Γλυκισματοποιείον» της ­- κτηματίες της εποχής αρχικά και με επαναστατικό παρελθόν κατόρθωσε μέσα σε λίγες δεκαετίες να γίνει σημείο αναφοράς ακόμη και των ξένων εκλεκτών προσκεκλημένων. Μαύρη σοκολάτα ΙΟΝ - Παυλίδη Παυλίδης από το 1841 - Άρωμα Ελλάδας Οδός Πειραιώς - Εργοστάσιο ΙΟΝ Ο Σπύρος Παυλίδης, ο ιδρυτής της μετέπειτα «γλυκιάς» βιομηχανίας, από το 1841 ως και το 1852, από τότε δηλαδή που δημιούργησε το γνωστό κατάστημα ως και τη χρονιά που η πρώτη «τσοκολάτα» δικής του παραγωγής έκανε την εμφάνισή της, δεν έχει κάποια ιδιαίτερα στοιχεία που να προδιαγράφουν την κατοπινή εντυπωσιακή εξέλιξή του. Τα πράγματα μάλιστα είναι πολύ πιο απλά από ό,τι μπορεί να ...

Ζωγραφικό - Ελέσα Αντύπα Γιατί δεν βλέπω τηλεόραση Δεν βλέπω τηλεόραση. Aυτό δεν το θεωρώ ελιτισμό, το θεωρώ προστασία μια ελάχιστης αισθητικής και ευθυκρισίας. Μοιραία ως επαγγελματίας όμως, οφείλω να ενημερώνομαι για τα φαινόμενα μαζικών τηλεθεάσεων, για να βλέπουμε και προς τα που πάει το πράγμα.  Δυστυχώς, χωρίς πολλές εκπλήξεις, η τηλεόραση και οι πρωταγωνιστές της φροντίζουν να υιοθετούν τον λαϊκισμό και τα ψευδή αποφθέγματα του τύπου “ αυτό θέλει το κοινό ”. Εν αντιθέσει με το ζωγράφο που ζωγραφίζει αυτό που εκείνος βλέπει. Εικαστικό έργο περισσότερα εδώ

Η ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ (O tempora! O mores!) Η κουζίνα και το μαγειρείο των εκλογών To τραπέζι της κουζίνας γεμάτο χαρτιά, εφημερίδες με νεότερα απ' την πρόσφατη ( 1 ) εκλογική αναμέτρηση, αποκόμματα, περιοδικά, βιβλία· το καλάθι με τα φρούτα -ακτινίδια κι ένα λεμόνι- με τη μπρούτζινη μπορντούρα του να φωτίζεται από την φλόγα του κεριού καθώς τρεμοσβήνει· μολύβια, το κινητό σβηστό, ένα πιάτο άδειο, τσαλακωμένες χαρτοπετσέτες. Το παράθυρο ⚜ αφήνει το φως μουντό, ουρανού συννεφιασμένου, ανοιξιάτικου, ανάμεσα σε φυτά -γιούκες, γιασεμιά, κι ένα πολύγαλο με τα όμορφα μαβιά λουλούδια. Μια καινούργια μέρα έχει ξεκινήσει, μέσα στον ίδιο πάντα διάκοσμο που απ' όπου κι αν γυρίσεις πάλι εκεί θα καταλήξεις, εδώ στο ίδιο σκηνικό, τον προσωπικό όπως λένε χώρο. Κι ο δισταγμός πάντα ίδιος: από πού να ξεκινήσεις; Απ' το καθημερινό μπάνιο; Απ' την τακτοποίηση της κουζίνας; Απ' το ξεσκόνισμα; Οι γλάστρες ο χιονιάς και η κατακραυγή ⚜ Βγαίνεις στο μπαλκόνι κοιτάζεις τις ...