Silencio

ΑΜΑΡΙ-ΡΕΘΥΜΝΟ Ρέθυμνο - Παλιά Καρτ-Ποστάλ Πανδαισία : Πλούσιο και μεγαλοπρεπές γεύμα όπου προσφέρονται τα πάντα. Το Συμπόσιο Στους πρόποδες του Ψηλορείτη, 30χλμ. από τη μαγική πόλη του Ρεθύμνου, απλώνεται η καταπράσινη κοιλάδα του Αμαρίου με τα δεκάδες χωριά και τους ατέλειωτους ελαιώνες, με σπάνιο φυσικό πλούτο αποτελούμενο απο 1642 αυτόχθονα και αυτοφυή είδη χλωρίδας. Κατσίκες και πρόβατα βόσκουν τα άγρια βότανα και τα χορταρικά, πίνουν το νερό της πηγής και ξαποσταίνουν κάτω από τις μηλιές και τις κερασιές προκειμένου να δώσουν το επόμενο πρωί το γάλα τους. Ο νομός Ρεθύμνης βρίσκεται στην Κρήτη και συνορεύει με το νομό Ηρακλείου ανατολικά, με το νομό Χανίων δυτικά, βόρεια βρέχεται από το Κρητικό πέλαγος /όρμοι Αλμυρού, Μπαλίου, Φόδελε και νότια από το Λιβυκό πέλαγος /όρμος Μεσσαράς (Πρασονήσι, νησίδες Παξιμάδια). Ο νομός χωρίζεται σε τέσσερις επαρχίες (πριν το σχέδιο Καποδίστριας '97): Αγίου Βασιλειου, Αμαρίου, Μυλοποτάμου, Ρεθύμνης. Πρωτεύουσα είναι το Ρέθυμνο με πληθυσμό 82.0...

Το κρύο που σκότωσε το χελωνάκι Σήμερα έθαψα το χελωνάκι. Σε μια άκρη του κήπου κοντά στον Βέρντι, το καναρίνι. Το χώμα που του έρριξα ήταν λίγο μπας και ξυπνήσει από την χειμέρια νάρκη του - μια ελπίδα πως ζούσε που όμως ήταν σίγουρα ανυπόστατη, γιατί το κέλυφος του είχε μαλακώσει και σε μια μεριά διέκρινα πως είχε χαλάσει. Το κεφάλι του το είχε έξω από το καβούκι, το ίδιο και τα πόδια του. Μέρες περιμέναμε να κινηθεί να δείξει κάποια σημεία ζωής αλλά τίποτα. Ήταν σε μια μεριά της λεκάνης με το χώμα όπου ζούσε, μέρες ακίνητο. Αυτό συνέβη - να μη ξανακινηθεί, λίγες μέρες αφ' ότου έπιασαν τα μεγάλα κρύα που δεν ήταν βέβαια δυνατόν να το επηρρεάσουν καθώς το είχαμε μεταφέρει μέσα στο δωμάτιο. Προ λίγου καιρού πριν μπει για τα καλά ο χειμώνας, είχαμε αλλάξει το χώμα. Το είχα αγοράσει από το σούπερ μάρκετ συσκευασμένο ειδικά για φυτά εσωτερικού χώρου. Όμως δεν παρατηρήσαμε να μπει μέσα να θαφτεί καθώς ήδη είχε πιάσει για τα καλά η βαρυχειμωνιά και οι χελώνες μπαίνουν σε χειμερί...

Καναρίνι Serinus Ο Πίτι , ο Ρόκυ , η Τζίλντα , ο Nέρων ήταν τα ζώα των αδελφών μου που πέθαναν... τρεις γάτες κι ένας σκύλος, ο Νέρων - φοβερό λυκόσκυλο. Τον είχαν χρόνια, από μικρό αλλά έπαθαν τα πόδια του πρώτα - δεν μπορούσε να περπατήσει σερνόταν κάπως και μετά από λίγο έπαθε κι άλλες επιπλοκές και πέθανε. Τώρα είναι κοντά στις γάτες - τη Τζίλντα και τον Πίτι. Ο Ρόκυ έπαθε κάτι στο μάτι του σαν κριθαράκι μετά χειροτέρεψε και σε λίγο πάει κι αυτός. Ο Βέρντι ήταν το καναρίνι που είχα. Τον είχα βγάλει έτσι από τον συνθέτη της όπερας Τζιουζέπε Βέρντι - τόσο μοναδικά κελαηδούσε. Σκούρο φτέρωμα, κελάηδημα καταπληκτικό. Όποτε τον άκουγε η Ξένια έλεγε —" Τι φωνή καταπληκτική αυτό το πουλάκι! Να το προσέχεις πολύ ". Όλοι όσοι ερχόντουσαν στο σπίτι ρώταγαν αμέσως —" Τι κάνει ο Βέρντι " και πλησίαζαν στο κλουβί του να τoν δουν, φωνάζοντας το όνομα του — Βέρντι, Βέρντι ! φώναζε και η Νενίτα μόλις έμπαινε στο σπίτι πλησιάζοντας στο κλουβί του που ήταν συνήθως σε...

Στο τελευταίο του έργο Tatarak, ο Andrej Vayda λέει: Ζωή και θάνατος πάνε δίπλα-δίπλα. Αυτό συνέβη ξαφνικά με το γάτο της αδελφής μου τον Rocky. Όλα ξεκίνησαν από μια κοκκινίλα στο μάτι του. "Δεν είναι τίποτα" είπε ο γιατρός στη Φιλοζωϊκή στο Πικέρμι, "θα του την τραβήξω αν δεν υποχωρήσει με μια σύριγγα. Κατά τα άλλα ο γάτος είναι μια χαρά". Στην επιστροφή ο γάτος εξακολούθησε να είναι άκεφος, να μη βγαίνει στο μπαλκόνι. "Απ' το μάτι του θα είναι" είπαν στο σπίτι του "θα του περάσει και θα συνέλθει". Αλλά δεν συνερχόταν... Τον ξαναπήγαν στο γιατρό (ένας άλλος που είχε κλινική στο Πικέρμι) εκεί είπε ο γιατρός πως θα έπρεπε να κάνει εξετάσεις - όπερ και εγένετο και έδειξαν ηυξημένες στο έπακρο τις τιμές της κρεατινίνης και της ουρίας. "Με τέτοιες τιμές δεν μπορεί να ζήσει" είπαν "θα πρέπει να του βάλουμε ορό". Του βάλανε τον ορό για μια μέρα. Την επομένη η αδελφή μου τον πήρε σπίτι αλλά ο γάτος δεν ήταν πάλι καλά. Όλη ...

Έχετε γειά! Ζαρντινιέρα μπαλκονιού 🦨 Good bye! Είμαι ένας σκίουρος, τρέχω να σωθώ μακριά απ' τις πρωϊνές μαγείρισες, τις εξυπνούδες, τις μινιφορούσες, τις "χαχανούσες", ολοένα μιλάνε δεν σωπάνε - γι' αυτά που δεν τους νοιάζει γιατί τα παίρνουν γερά Έχε γεια πρωινή μου είδηση, μεσημεριανό θερμιδικό μου σούπερ φαγητό στόμα βαμμένο, γέλιο που δε γνωρίζει θλίψη και ταραχή όχι στους καναλάρχες τελικά στη δούλεψή τους έχουνε - ανθρώπους που κάνουν πως τους νοιάζει αλλά δεν νοιάζονται γιατί σε τελευταία ανάλυση, μόνο τους ενδιαφέρον είναι πως να τα παίρνουνε χοντρά ν' αποκοιμίζουνε μυαλά με αποκόμματα ηχηρά. 📺 Χρόνια περνούν... Ισχύουν πάντα τα ίδια...

O Pitty βρίσκεται τώρα στην Πιτιούσα – κοντά στην Gilda... Δεν άντεξε η καρδιά του... Το βράδυ που πέθανε ήταν ανήσυχος από ώρα, δεν μπορούσε να αναπνεύσει καλά, η γλώσσα του κρεμόταν από το στόμα... Ο Ηλίας τον πρόσεξε αμέσως πως δεν ήταν καλά και τον πήγανε στον γιατρό... Πρόβλημα με την καρδιά του τους είπε... Του έδοσε κάποιο φάρμακο και γύρισαν σπίτι. Όμως η κατάσταση του επιδεινονόταν... Ξαπλωμένος στο κρεβάτι της Στέλλας βαριανάσαινε καθώς η αναπνοή του όλο και δυσκόλευε... “Ήταν μια χαρά το απόγευμα, έφαγε με όρεξη όλη την κονσέρβα του” τους έλεγε συνέχεια η Στέλλα καταστενοχωρημένη. Ήξερε πως θα πέθαινε τους το είχε πει ο γιατρός λίγο πριν: “Μπορώ να τον κρατήσω εδώ, θα τον παρακολουθώ” γνωρίζοντας πως μάλλον θα πέθαινε τις επόμενες ώρες. “Η καρδιά του είναι πολύ μικρή, δεν αντέχει...” “Μα πως αυτό;” “Έτσι έχει γεννηθεί... δυστυχώς”. Ξαπλωμένος στο κρεβάτι ο μικρός ξανθός Πίττυ μόλις πέντε χρονών – αδελφάκι του Haggy που ήταν κι αυτός κοντά του όπως και ο παππούς ο Gipsy, το...

Στη Φιλοζωϊκή στο Πικέρμι τέλειωσε τη ζωή της η Τζίλντα η τόσο όμορφη περσική γάτα -σίγουρα η ωραιότερη!- της αδελφής μου. Προχθές μου είχε πει "Κοίτα την καλά γιατί δεν θα την ξαναδείς..." Σα να το είχε διαισθανθεί πως θα μας άφηνε δια παντός... Πάντως η εξέλιξη ήταν πολύ γρήγορη: Ξαφνικά η γάτα αρρώστησε, δεν έτρωγε είχε γίνει λιπόσαρκη εντελώς. Είχαν κάνει εξετάσεις και ήξεραν πως δεν θα επιζούσε. Την επομένη την πήγανε στη Φιλοζωϊκή εκεί όπου είχαν γιατρέψει τον άλλο γάτο τους τον Χάγκυ. Δυστυχώς δεν πρόλαβαν να κάνουν τίποτα γιατί η Τζίλντα ήταν στα τελευταία της πια. Εκεί στην κλινική την επαύριο της επίσκεψής μου στο σπίτι τους, έφυγε αμετάκλητα από τον κόσμο αυτόν όπου για δεκατέσσερα χρόνια είχε βρει αγάπη, φροντίδα, περιποίηση, διασκέδαση, καθαρούς και συννεφιασμένους ουρανούς, λογής λογής τοπία... Η στενοχώρια μας ήταν μεγάλη γιατί ήταν μια πολύ όμορφη, ήσυχη, πιστή αφοσιωμένη ύπαρξη. Όταν ήταν ώρα του φαγητού πάντα πλησίαζε στο τραπέζι σα να ζητούσε και αυτ...

Huggy the cat Huggy the Cat Ο Huggy ο γάτος της αδελφής μου αρρώστησε... όλο το βράδυ φώναζε και δεν τους άφηνε να κοιμηθούν... Όμως μόλις τον πήγε στη Φιλοζωϊκή στο Πικέρμι, έγινε αμέσως καλά... Του 'φυγε η αγριάδα, ησύχασε... δεν τον πόναγε τίποτα πια. Θέλεις το κλίμα, το καταπράσινο περιβάλλον, θέλεις η εμπιστοσύνη προς τον γιατρό που 'μοιαζε τόσο καλωσυνάτος -να ένας φίλος μου- θα σκέφτηκε - δεν σκέπτονται οι γάτες αλλά έχουν τρομερή διαίσθηση... Όπως και να 'χει το πράγμα ο γάτος επέστρεψε στη βάση του θεραπευμένος και μόλις τον είδαν τ' αδέλφια του, έκαναν μεγάλες χαρές... Είναι ωραίο να σώνεται κανείς - όλη η ζωή να ξανοίγεται πάλι μπροστά του. Είναι οι παράμετροι που έχουν σημασία. Ο γάτος μπορεί και να μη σωζόταν. Μπορεί και να μην ξαναγύριζε ποτέ πίσω στη "βάση" του. Οπωσδήποτε ήταν το τυχερό του να γλυτώσει. Ήταν και τόσο μικρούλης... είχε πολύ λίγα πράγματα γευτεί απ' τη ζωή.  🎀 Το καλάθι της επιστροφής ήταν γεμάτο λουλούδια με μια όμορφη κ...