Silencio

Οι Αρχάγγελοι Ταξιάρχες Οι Αρχάγγελοι Ταξιάρχες ▪ Μιχαήλ και Γαβριήλ Archangels Η Χειμάρρα ή Χιμάρα, είναι πόλη στην νότια Αλβανία με σημαντική παρουσία της ελληνικής μειονότητας της Βορείου Ηπείρου. Είναι δίγλωσσος δήμος, κατά μήκος της αλβανικής Ριβιέρας στη νότια Αλβανία και τμήμα του Νομού του Αυλώνα ▪ Η παλιά σημαία της Χειμάρρας στην Αλβανία είχε τους δύο Αρχαγγέλους επονομαζόμενους Ταξιάρχες καθώς προΐστανται των στρατιών των Αγγέλων. Παρά την οθωμανική επί αιώνες κυριαρχία - μετά την πτώση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και συγκεκριμένα από το 1417 που οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Αυλώνα, διατήρησαν την πίστη και τα σύμβολα τους. Το 1775 περιόδευσε στην περιοχή ο Κοσμάς ο Αιτωλός όπου ίδρυσε Σχολή - την Ακροκεραύνειο Σχολή. Οι Χειμαρριώτες ποτέ δεν υποτάχθηκαν στους Τούρκους αλλά ούτε και στους Αλβανούς. Διεξήγαγαν συνεχείς αγώνες εναντίον των εχθρικών στοιχείων. Ως μέρος της Βορείου Ηπείρου, απελευθερώθηκε από τον Ελληνικό στρατό κατά τους νικηφόρους βαλκανικούς πολέμους (Α΄ Βα...

Έκπτωτος Άγγελος Ιλια και Εμίλια Καμπακόφ: Ο Αγγελος που πέφτει, εγκατάσταση, 2006 Ο «Μεγάλος Περίπατος» περιλαμβάνει ορισμένα συγκλονιστικά έργα - έργα που ταράζουν, γεννούν νέες σκέψεις και παρέχουν ανακούφιση ως προς τη συχνή αίσθηση ότι η σύγχρονη τέχνη είναι μια διαδικασία αδιάφορα εσωστρεφής και αποκλειστική, δίχως την παραμικρή διάχυση στο κοινωνικό πεδίο. Ένα τέτοιο έργο είναι « Ο Άγγελος που πέφτει » των Ουκρανών Ιλια και Εμίλια Καμπακόφ. Ευμεγέθες αλλά υπαινικτικό, το ορατό στοιχείο του έργου από απόσταση είναι ένας ξύλινος φράχτης. Είναι αρκετά ψηλός και δεν επιτρέπει να δει κανείς τι κρύβεται από πίσω, όμως στη μία πλευρά του υπάρχει μια εξέδρα θέασης. Την ανεβαίνει κανείς, περιμένοντας λίγο να εξαπατηθεί, να ανακαλύψει ότι όλη κι όλη η σκέψη είναι ο φράχτης και η απόφαση της θέασης, η πράξη της ανάβασης, η συμμετοχή. Μόλις ανεβαίνει ωστόσο όχι μόνο μεταπίπτει από την επιφυλακτικότητα στην απόλυτη παράδοση εν ριπή οφθαλμού, αλλά βρίσκεται αντιμέτωπος με μια σκληρή...

Σκίουρος Angel baby Πριν πέσω για ύπνο κοιτάζω το αγγελάκι αυτό. Μου λες πως χθες κοιμήθηκες σαν αγγελάκι. Μου λες πως μικρός είχες ένα αρκουδάκι που κοιμόσουν μαζί του. Αγγελάκια, αρκουδάκια, σκιουράκια, δελφινάκια κάθε λογής χαριτωμένα ζωάκια ή και πιο μεγάλα - η φώκια, η αρκούδα, ο λύκος. Πριν κοιμηθώ ας αναρωτηθώ πόσο αγγελάκι ήμουν σήμερα . Κι αν δεν ήμουν, ένας λόγος δεκτός είναι όταν προσπαθούν να καταπατήσουν τα δίκαιά μου. Όταν θέλουν να με εξαπατήσουν και το καταλαβαίνω, όταν με προκαλούν αναίτια. Τότε γίνομαι ένας κακός λύκος, ένα άγριο πουλί, ένας άνθρωπος που μάχεται να κερδίσει ό,τι νομίζει πως χάνει, που στρέφεται ενάντια σε 'κείνο που νομίζει πως τον απειλεί. Αυτή η εποχή μάλλον δεν είναι για αγγελάκια. Οι χαλκομανίες των παιδικών χρόνων, οι ζωγραφιές που κολλάγαμε στα τετράδια, πασπαλισμένες με χρυσόσκονη έχει περάσει ανεπιστρεπτί για όλους μας. Όμως αυτή ήταν η μαγεία. Τα ροζ σύννεφα, τα θαλασσιά τούλια, οι χρυσαφένιοι ήλιοι.  Τώρα μες τη μουντή ατμόσφαιρα...