4 Μαρ 2008

Άνω Κάτω Αδιέξοδο

Δεν αλλάζει τίποτε με το πρόθεμα ΑΝΩ, όπως άνω Τούμπα, άνω Πετράλωνα, άνω Λιόσια, άνω Μερά, άνω κάτω, άνω Χώρα, - ΠΑΝΩ, όπως πάνω κάτω, οι ε-πάνω, - τη στιγμή που δεν πρόκειται -προσθέτοντας (χάρη στη δικής μας συνδιαλλακτικότητα), το δεύτερο συνθετικό Μακεδονία- να το αποδεχθούν οι Σκοπιανοί. Φαίνεται πως θα φανούμε υποχωρητικοί για διπλωματικούς λόγους (να μη λένε έξω "αμάν πια, αυτοί οι αδιάλλακτοι Έλληνες...") αλλά το veto φαίνεται βέβαιο.

Οι γείτονες μας, από εποχής Τίτο σφετερίστηκαν την ονομασία για λόγους αλυτρωτικούς που θα πει, ότι πάντα εποφθαλμιούσαν διέξοδο προς το Αιγαίο με την επανίδρυση της Μεγάλης Μακεδονίας από τους ίδιους (κι αυτό ήταν (υπόγεια) βλέψη του Τίτο ή των συμμάχων του) - κάτι που εμείς μόνο θα μπορούσαμε να κάνουμε (άδικο βέβαια για τους γειτονικούς λαούς και ποτέ δεν θα θέταμε τέτοιο θέμα ακόμη κι αν ήμασταν σε θέση), διότι η κοιτίδα της Μακεδονίας βρίσκεται στο Νομό Πέλλας όπου ήταν και το αρχαίο βασίλειο του Φιλίππου, βασιλιά της Μακεδονίας.
Τη στιγμή που το όνομα ανέκαθεν ήταν ελληνικό πως αυτοί θέλουν να σφετερισθούν αυτό το όνομα και να παριστάνουν μετά πως η χώρα τους είναι η κοιτίδα του Μακεδονικού κράτους; Είναι αστείο, και το θέμα είναι απλό: Λέμε όχι, το θέμα θεωρείται λήξαν, και τα Σκόπια δεν μπαίνουν ούτε σε ΝΑΤΟ ούτε σε ΕΟΚ.

Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι πως έστω τώρα, πρέπει να δοθεί τέλος σ' αυτή τη διεκδίκηση γιατί είναι ουτοπία εκ μέρους των Σκοπιανών να θέλουν να το κατοχυρώσουν αφού αυτό το όνομα είναι Ελληνικό, μας ανήκει χάρη στις θυσίες όλων των Μακεδονομάχων που γράψανε την Ιστορία του.

Αυτοί βρίσκονται σε αδιέξοδο όχι εμείς. Εμείς κάναμε ότι μπορούσαμε - δεχτήκαμε τη διπλή ονομασία (φυσικά με γεωγραφικό προσδιορισμό) αυτή είναι η έννοια του "τείνω χείρα καλής γειτονίας και βοηθείας" - τέλος λοιπόν, κι ας μην κλαίνε όλοι οι επενδυτές εκεί που βιαστήκανε να βάλουν στα εργοστάσια τους δίπλα στην ονομασία τους, αντί το FYROM, φαρδύ-πλατύ, το - Macedonia!

Προ καιρού...

Το Χελωνάκι

Το κρύο που σκότωσε το χελωνάκι Σήμερα έθαψα το χελωνάκι. Σε μια άκρη του κήπου κοντά στον Βέρντι, το καναρίνι. Το χώμα που του έρριξα...