14 Σεπ 2008

Θεμιστοκλής Βαράγκης - ΟΙ Ξυλουργοί των Αστών

Το ΒΗΜΑ onLine - ΑΝΑΠΤΥΞΗ
«Από τα 1900 έως τα 1910 επικρατούνε, ως επί το πλείστον, έπιπλα κλασικά. Η "Αναγέννησις", τα "Λουί Κενζ", τα "Αμπίρ", ο επιβλητικός εγγλέζικος ρυθμός κρατούν αιχμάλωτο ακόμη τον άνθρωπο αυτής της εποχής που ζει σε ατμόσφαιρα βαριά ­ την προπολεμική (σ.σ.: του Α' Παγκοσμίου Πολέμου) ­, τον άνθρωπο που υψώνει το αίσθημα, το πάθος πάνω από τον λογισμό, που θέλει να υποβάλλεται, να ζει ρομαντικά στο περιβάλλον του σπιτιού του» έγραφε ο Αλ. Λιδωρίδης το 1937 στην ειδική έκδοση της Διαρκούς Εκθεσης Ελληνικών Προϊόντων του Ζαππείου.

Τότε λοιπόν, προτού ακόμη γυρίσει ο 19ος αιώνας, το 1894 ο Θεμιστοκλής Βαράγκης, Ανδριώτης στην καταγωγή ­ παρά το γεγονός ότι το όνομά του παραπέμπει στους Αγγλους Βάραγγες της αυτοκρατορικής φρουράς του Βυζαντίου, δεν υπάρχει καμία σχέση και σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση το όνομα οφείλεται στη σωματική διάπλαση κάποιου προγόνου του ­, ένα από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας έρχεται στην Αθήνα για να βρει την τύχη του.

Προ καιρού...

Το Χελωνάκι

Το κρύο που σκότωσε το χελωνάκι Σήμερα έθαψα το χελωνάκι. Σε μια άκρη του κήπου κοντά στον Βέρντι, το καναρίνι. Το χώμα που του έρριξα...