14 Σεπ 2008

Μέλι Αττικής

Ηταν τότε στη δεκαετία του '20, όταν ακόμη η Αττική διέθετε ένα πλούσιο φυσικό περιβάλλον με αρκετές και μεγάλες δασικές εκτάσεις και το θυμαρίσιο μέλι της ήταν φημισμένο. Για το περίφημο μέλι του Υμηττού, εξάλλου, κάνουν λόγο και τα αρχαία κείμενα. Στην οδό Σωκράτους, στο κέντρο της Αθήνας, τότε, «στοιβάζονταν» χονδρέμποροι, λιανέμποροι και καταναλωτές της εποχής. Το εμπόριο των τροφίμων εκεί είχε την «τιμητική» του. Αυτός ο δρόμος αποτέλεσε ουσιαστικά και τη «μήτρα» από όπου γεννήθηκαν στις επόμενες δεκαετίες αρκετές βιομηχανικές και εμπορικές επιχειρήσεις. Η διακίνηση των τροφίμων κατά κύριον λόγο γινόταν σε χύμα μορφή. Από τον κανόνα δεν θα μπορούσε να ξεφύγει η διακίνηση του μελιού. Οι μενιδιάτες κατέβαιναν από την περιοχή των Αχαρνών, την άκρη της Αττικής, και το πωλούσαν μέσα σε μεγάλους κάδους.


Εκεί, λοιπόν, στη Σωκράτους 25, το 1928 ο Αλέξανδρος Πίττας, χιώτικης καταγωγής ­ ο πατέρας του διατηρούσε λίγα χρόνια πριν κατάστημα με προϊόντα ντελικατέσεν πλησίον της πλατείας Συντάγματος και διετέλεσε προμηθευτής της βασιλικής αυλής ­ μεταφέρθηκε από ένα υπόγειο της οδού Σοφοκλέους και άνοιξε ένα μικρό κατάστημα τροφίμων όπου εκτός από τα «εδώδιμα» και τα «ιχθυηρά» πωλούσε και μέλι. Αυτό το μικρό μαγαζί είναι η προγονή επιχειρηματική μορφή της σημερινής βιομηχανίας Α Πίττας ΑΕΒΕ Μελισσοκομική Εταιρεία.
Το ΒΗΜΑ onLine - ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Προ καιρού...

Το Χελωνάκι

Το κρύο που σκότωσε το χελωνάκι Σήμερα έθαψα το χελωνάκι. Σε μια άκρη του κήπου κοντά στον Βέρντι, το καναρίνι. Το χώμα που του έρριξα...