28 Ιουν 2009

Pitty

O Pitty βρίσκεται τώρα στην Πιτιούσα – κοντά στην Gilda... Δεν άντεξε η καρδιά του... Το βράδυ που πέθανε ήταν ανήσυχος από ώρα, δεν μπορούσε να αναπνεύσει καλά, η γλώσσα του κρεμόταν από το στόμα... Ο Ηλίας τον πρόσεξε αμέσως πως δεν ήταν καλά και τον πήγανε στον γιατρό... Πρόβλημα με την καρδιά του τους είπε... Του έδοσε κάποιο φάρμακο και γύρισαν σπίτι. Όμως η κατάσταση του επιδεινονόταν... Ξαπλωμένος στο κρεβάτι της Στέλλας βαριανάσαινε καθώς η αναπνοή του όλο και δυσκόλευε... “Ήταν μια χαρά το απόγευμα, έφαγε με όρεξη όλη την κονσέρβα του” τους έλεγε συνέχεια η Στέλλα καταστενοχωρημένη. Ήξερε πως θα πέθαινε τους το είχε πει ο γιατρός λίγο πριν: “Μπορώ να τον κρατήσω εδώ, θα τον παρακολουθώ” γνωρίζοντας πως μάλλον θα πέθαινε τις επόμενες ώρες. “Η καρδιά του είναι πολύ μικρή, δεν αντέχει...”
“Μα πως αυτό;” “Έτσι έχει γεννηθεί... δυστυχώς”. Ξαπλωμένος στο κρεβάτι ο μικρός ξανθός Πίττυ μόλις πέντε χρονών – αδελφάκι του Haggy που ήταν κι αυτός κοντά του όπως και ο παππούς ο Gipsy, του κράταγαν συντροφιά - ανήσυχοι και οι δύο, νιαουρίζοντας λυπητερά. Σε λίγο ο μικρός έφυγε...
Τον πήρανε και τον πήγανε στον Λυκαβηττό στο κενό διαμέρισμα τυλιγμένος σε μια πετσέτα.με σκοπό να τον πάνε στην Πιτιούσα κοντά στη Τζίλντα που ήταν κάτω από την αμυγδαλιά έξω από τον φράχτη του σπιτιού. Αυτό θα ήταν και το τέλος για τον όμορφο παιχνιδιάρη Pitty, εγώ τον είχα έτσι βαφτίσει.
Ήταν κάποτε δυο γατάκια το ένα λεγόταν Χάγκυ, το άλλο Πίττυ. Όμως ο μικρός ακολούθησε τη Τζίλντα, στην Πιτιούσα και τώρα βρίσκονται εκεί και τα δυο.

Προ καιρού...

Το Χελωνάκι

Το κρύο που σκότωσε το χελωνάκι Σήμερα έθαψα το χελωνάκι. Σε μια άκρη του κήπου κοντά στον Βέρντι, το καναρίνι. Το χώμα που του έρριξα...